سورة الطارق [ سوره الطارق ( 86 ) : آيه 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ ( 1 ) اما كلام در فضل اين سوره مباركه : از ابن بابويه مسندا از حضرت صادق ( ع ) فرمود : ( من كانت قراءته فى فرائضه و السماء و الطارق كانت له يوم القيامة جاها و منزلة و كان من رفقاء المؤمنين و أصحابهم فى الجنة ) و از خواص القرآن مرسلا عن النبى ( ص ) فرمود : ( من قرأ هذه السورة كتب اللَّه له عشر حسنات بعدد كل نجم فى السماء . . . الحديث ) و غير اينها از اخبار . وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ قسم به آسمان و طارق ، و طارق از ماده طرق است بمعنى دق و كوبيدن ، و معرقه به زبان ما بكوب آن هم در شب كه دربسته باشد ، و طارق كسى كه شب بر انسان وارد شود كه احتياج بكوبيدن در دارد ، و مراد در اين آيه شريفه ستاره‌اى است كه شب طلوع مىكند ، و در حديث از حضرت صادق ( ع ) است كه ستاره زحل است كه در آسمان هفتم طلوع مىكند و تمام آسمان را روشن مىكند و آن ستارهء امير المؤمنين است كه ولايت و محبت او دلهاى تاريك ظلمانى را روشن مىكند . اقول : زحل يكى از سيارات سبع است كه قمر است و عطارد و زهره و شمس و مريخ و مشترى و زحل كه از تمام ستاره‌ها بالاتر است و بزرگتر و به واسطهء دورى او كوچك به نظر ميآيد حتى از شمس بزرگتر است ، و بعضى گفتند : ثريا است ، و بعضى گفتند : قمر است ، و بعضى گفتند : مطلق ستاره‌ها است كه شب طلوع دارد ، و ستارهء زحل در نظر اهل نجوم ستارهء نحس است لكن از حضرت صادق ( ع ) است كه نهى اكيد فرمود از اين قول . اقول : سعد و نحس در ستاره‌ها غلط محض است كه در تقاويم مينويسند : اوضاع